„W kapitalnie uwspółcześnionej powieści Wilde'a Dorian Gray - wiecznie młody narcyz, zamiast którego starzeje się jego portret - jest częścią świata celebrytów, marzy o nieśmiertelności Jima Morrisona, Jimmy'ego Hendriksa, Kurta Cobaina. Nie dojrzewa, nie starzeje się, co najwyżej bada, jak bardzo może być zły. (…) Spektakl z TR jest jak zmysłowa fotografia trzymana na dnie szuflady, do której jednak ze wstydem codziennie zaglądamy. Bo nie ma w niej nic prawdziwego, ale jest marzenie o prawdzie.”
Łukasz Drewniak, PRZEKRÓJ

„Na scenie szaleje rekwizytorium tzw. nowoczesnego teatru: designerskie kostiumy, mikrofony, głośna muzyka, przegięci geje, kobiety, które pod pięknem i chłodem skrywają rozpacz, prężące się nagie męskie ciała. Borczuch z tych puzzli układa ironiczny, dowcipny, ale i poruszający, a przede wszystkim trafiający w punkt, portret współczesnego pokolenia wielkomiejskich 30-latków: artystów życia.”
Aneta Kyzioł, POLITYKA